چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › قبل از شهادت
ای زخم خنده کن که شود آب پیکرم
ای زخم خنده کن که شود آب
پیکرم
خواهم که بهر شکوه روم نزد داورم
خون دلی که خورده ام از بعد مصطفی
ای زخم خنده کن که بریزی تو از سرم
راحت شوم دگر من از این مردم لعین
سوزد دل حزین من از بهر دخترم
در کوفه ای که قحطی پاکی و غیرت است
ترسم دوباره باز شود پای دخترم
خون ریزد از شکاف سرم لیک ای خدا
بیرون نمی رود ز سرم یاد همسرم
یادم نرفته پیش من افتاد فاطمه
در فکر آتش در و افتادن درم