چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › شهادت
به زخم فرق تو نازد خدای دادگرت
به زخم فرق تو نازد خدای دادگرت
که گشت آب وضوی نماز خون سرت
نشست تیغ به فرق سرت چهار انگشت
درست وقت دعا جای سجده شد سپرت
ستارگان هه تا صبح گریه می کردند
به لحظه های مناجات و گریه ی سحرت
به فرق پاک تو یک زخم را همه دیدند
چه زخم ها که ندیدند و بود بر جگرت
چه سال ها که عزادار همسرت بودی
به دیده اشک عزا بود و بر جگر شررت
ز دشمنان چه بگویم که با تو چون کردند
شکست روز و شب از جهل دوستان کمرت
خبر نداشت کسی از غم دلت یک عمر
سکوت کردی و می سوخت پای تا به سرت
تو آن همای همیشه بلند پروازی
که با شهادت زهرا شکست بال و پرت
ستاده اند ملایک به پیشواز ولی
نشسته اند یتیمان کوفه منتظرت
ز هوش رفتی و افتادی و همه دیدند
که شسته شد سرت از اشک دیده ی پسرت
تمام عمر ز وصف تو دم زند «میثم»
به این امید که فردا نیفتد از نظرت