چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
غرق نوره شور و سروره امشب حریم اهل البیت
غرق نوره شور و سروره امشب حریم اهل البیت
میدونی چرا؟ میگه خدا اومده کریم اهل البیت
غرق شادی و سرورم، مست باده ی طهورم
آسمونیا ، کهکشونیا ، بیایید زمین تماشا
که تو دامن پاک فاطمه خورشید اومده به دنیا
خنده هاش زده شکوفه، نگاهش چقدر رئوفه
یه شکوفه ی لب این پسر می کنه بابا رو سر مست
پای گهوارش تموم فرشته ها می شکنن سر و دست
از گدا نمی شه خسته، دَرِ خونش و نبسته
پا نمی شم از دَرِ این خونه جای دیگه ای نمی رم
اگه دست خالی ردم کنه من باید برم بمیرم
اولین یل و
امیره، اون کریم بن کریمه
سبط اکبره عشق حیدره مادرش بهش می نازه
هر کی نوکر مجتبی بشه تو قیامت سرفرازه
تو مدینه پا می ذاری، مث بارون بهاری
توی مصر اگه می دیدن تو رو یوسفو نمی خریدن
صد هزار زلیخای دیوونه دستاشونو می بریدن
من گدای دوره گردم، کربلاست دوای دردم
یه حاجت دارم سر حاجتاست آخرش ازت می گیرم
دوست دارم بیام پایین پای علی اکبرت بمیرم
چشاتون دوباره دریاس، کی آورده اسم عباس
کربلا می خوای نینوا می خوای برو کارت با ابوالفضل
گره دلت حل مشکلت چی می خواد یه یا ابوالفضل