چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
امشب ای ماه الهی آفتاب آورده ای
امشب ای ماه الهی آفتاب آورده ای
اختری تابان ز برج بوتراب آورده ای
گلبن سبز ولایت را گلاب آورده ای
یا که از بحر نبوت درّ ناب آورده ای
شادی و وجد سرور بی حساب آورده ای
پای تا سر احمد ختمی مآب آورده ای
کوثر طاها دلت روشن تبارک زاده ای
این مبارک ماه را ماه مبارک زاده ای
ملک هستی غرق در انوار پا تا سر شده
جلوه گر در ماه حق ماهی خدا منظر شده
روشن از خورشید حُسنش چشم پیغمبر شده
پای تا سر غرق شادی و شعف حیدر شده
بر همه معلوم سرّ سوره ی کوثر شده
یا محمد یا محمد دخترت مادر شده
عزت و مجد و جلال کبریایی را ببین
در گل روی حسن حُسن خدایی را ببین
می توان دیدن جمال غیب را در این جمال
می توان خواندش چو ذات بی مثالش بی مثال
صاحبان عقل مات این جمال و این جلال
عارفان دهر محو این صفات و این کمال
کبریا وجه و علی آئین و احمد خط و خال
کرده بیت وحی را یکباره غرق شور و حال
گاه حیدر داردش چون کعبه ی جان در بغل
گه محمد گیردش مانند قرآن در بغل
حُسن ها بر گرد شمع عارضش پروانه ای
خلدها از بوستان طلعتش ریحانه ای
حلم ها در پیش حلم حضرتش
افسانه ای
قدسیان در آستان قدس او بیگانه ای
اختران هر یک به بحر رحمتش دردانه ای
آسمان از کوثر احسان او پیمانه ای
ماه کنعان ولایت یوسف زهراست این
اولین فرزند حیدر دومین مولاست این
دامن ماه صیام امشب دهد بوی حسن
آسمان ها سجده آوردند در کوی حسن
مهر ، خود را کرده گم در پرتو روی حسن
ماه زیبایی گرفت از حُسن دلجوی حسن
سوره ی واللیل خود را بسته بر موی حسن
آیه ی والشمس گردیده ثناگوی حسن
ابر لطف و رحمتش بر خلق بارد بیشتر
آنچه خوبان سر به سر دارند دارد بیشتر
این کریم اهلبیت این مظهر لطف خداست
این امام دوم این اول عزیز مصطفاست
این فروغ سوم این چارم نفر زاهل کساست
این گرامی وارث صبر علی مرتضاست
این به صُلحش فُلک سرگردان دین را ناخداست
این صراط ا... اعظم این امام مجتباست
هم سپهری ها زعیم اهلبیتش خوانده اند
هم زمینی ها کریم اهلبیتش خوانده اند
روح اهل خلد و ریحان بهشت است این پسر
بلکه طاووس گلستان بهشت است این پسر
سرو خوشرفتار بستان بهشت است این پسر
جان آل ا... و جانان بهشت است این پسر
آفتاب صبح ایوان بهشت است این پسر
سید جمع جوانان بهشت است این پسر
ای تمام شیعیان این است مولای شما
ای جوانان بهشت این است آقای شما
سرّ دشمن بر ملا گردید با صبر حسن
جاودان دین خدا گردید با صبر حسن
حق ز باطل ها جدا گردید با صبر حسن
هستی دشمن فنا گردید با صبر حسن
نهضت عترت بپا گردید با صبر حسن
کربلا کرببلا گردید با صبر حسن
دین اسیر انزوا می شد اگر صلحش نبود
دست دشمن باز وا می شد اگر صلحش نبود
ای خط و خالت همه آیت در آیت یا حسن
ای سپهر وحی را شمس ولایت یا حسن
ای
کلامت خلق را نور هدایت یا حسن
ای خروشان بحر موّاج عنایت یا حسن
ای یم جود ، ای کریم بی نهایت یا حسن
ای جهانت جمله در ظلّ حمایت یا حسن
یابن زهرا من نمی گویم ثناگوی توأم
تو کریم عالمی من سائل کوی توأم
سینه های سوخته شمع شب تار توأند
طایران سدره صبح و شام زوّار توأند
عرشیان در عرش اعلی هم گرفتار توأند
آسمانها غرق در دریای انوار توأند
ماهرویان ذره ای از مهر رخسار توأند
شهریاران برده های کوی و بازار توأند
مهر تو هم بحر ما ، هم فلک ما ، هم نوح ماست
تربت بی زائرت بیت الحرام روح ماست
تو ز وصف عرشیان و فرشیان بالاتری
تو نبی را جان شیرین تو خدا را مظهری
تو کتاب ا... روی سینه ی پیغمبری
تو علی مرتضایی تو بتول اطهری
تو امام مجتبی چشم و چراغ حیدری
تو کریم عترتی تو دست لطف داوری
جود ، سائل ، عفو ، مرهون و کرم مهمان توست
چشم «میثم» در دو دنیا بر تو و احسان توست