چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
سلام ای میوه ی جان مدینه
سلام ای میوه ی جان مدینه
که با یادت تپد دلها به سینه
نمودی جلوه چون بر بیت مولا
چکیده اشک شوق از چشم زهرا
تو بودی غنچه ی بستان حیدر
خریدار لبت لعل پیمبر
دو چشمانش شود مست نگاهت
بگیرد توشه ای از روی ماهت
چو می گردد لبانش باده نوشت
اذان عشق را خواند به گوشت
در آغوش نبی آن یار دیرین
خدا نام تو را بنموده تعیین
پیمبر با تمام حُسن رُخسار
شده بر روی زیبایت گرفتار
به سرو قدّ تو خم گشته افلاک
به پایت عرش اعلی گشته بر خاک
کرامت بنده ات، عبد تو احسان
کریم اهل بیتی ای حسن جان
به محراب دو ابروی کمانت
نیایش می کند هفت آسمانت
مدینه چون تو دلداری ندیده
دل یاران به سویت پر کشیده
به مشکین سر زلف تو سوگند
ندارد مادری همچون تو فرزند
به مادر جان دهد خال لب تو
پدر پروانه ی روز و شب تو
رخت پیمانه ریز ماه و خورشید
دو چشمت چشمه ی پر نور اُمّید
گدای نور سیمای تو مهتاب
به مهرت صد چو خورشید است بی تاب
فدایت ای که پور مرتضائی
تو سبط اکبری و مجتبایی