چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › قبل از شهادت
چشم مهتاب به حال من بیدار گریست
چشم مهتاب به حال من بیدار گریست
باز از گریه ی من چشم شب تار گریست
باز از سینه ی خود آه کشیدم آرام
دل سنگ آب شد و آب شرربار گریست
پاره پاره جگرم از لب سرخم تا ریخت
جگر طشت بر این روضه ی دشوار گریست
قاتلم خنده به لب دارد و انداخت مرا
یاد روزی که طبیب از غم بیمار گریست
یاد آن روز که آتش نفسم بند آورد
یاد آن روز که دل در غم دلدار گریست
یاد آن روز که جای همه ی مردم شهر
یک یهودی به غریبی پدر زار گریست
چقدر سخت گذشته است به مردی که بخاک
پیش چشم همه در خنده ی انظار گریست
دید آتش که کسی نیست بگرید بر ما
شعله زد بر
در و در سوخت و تبدار گریست
در آتش زده بود و گل یاس و مادر
آن چنان خورد به دیوار که دیوار گریست
آه از آن روز که دیدم که به پای مادر
میخ بر سر زد و خون ریخت و خونبار گریست