چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › شهادت
من که از دور کودکی، عقده ها مانده در دلم
من که
از دور کودکی، عقده ها مانده در دلم
زهرِ کین، آب زندگی، همسرم گشته قاتلم
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام
دیده ام پر ستاره بود سینه ام پر شراره شد
به پیمبر قسم دو بار جگرم پاره پاره شد
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام
بار اول که مادرم فدکش پاره پاره شد
دیدم از معجرش برون قطعه گوشواره شد
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام
بار دوم که شد روان، خون دل از دهان من
روزه بودم که شعله زد زهر قاتل به جان من
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام
یار مردم شدم ولی، همه گشتند دشمنم
بر روی شانه حسین لاله باران شده تنم
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام
جگر شیعه تا ابد سوزد از درد و داغ من
سند غربتم شده تربت بی چراغ من
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام
شیعیان گریه می کنند همه بر غربت حسن
که نسیم مدینه شد زائر تربت حسن
من غریب مدینه ام زخمی زخم سینه ام