چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › شهادت
دم آخر، دل مضطر، یه غریبه توی بستر
دم آخر، دل مضطر، یه غریبه توی بستر
می خونه با دل پاره، کجائی کجائی مادر
اشک خون برام ببارید، از دلم خبر ندارید
به جای کفن منو تو، چادر خاکی بذارید
یاد کوچه، یاد سیلی، مادرم بود و یه نامرد
دست سنگین، دل غمگین، که دل مادر و خون کرد
یه نگاه کرد دید کسی نیست، بی هوا دستش رها شد
الهی نمی دیدم که، گوشواره از گوش جدا شد
پاشو مادر، پاشو مادر، تا خونه راهی نمونده
الهی بشکنه دستی که تو گوش تو خوابونده
وای من خوردی تو سیلی، هم ز دیوار هم ز ثانی
آخه تو خیلی جوونی، چی شده شدی کمانی؟