چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › ولادت
جلوه ی مصباح الهدی به همه ارض و سماء ...
جلوه ی مصباح الهدی به همه
ارض و سماء سر زده
قاصد رحمت همه جا ز ره صدق و صفا در زده
وجه خدای ازلی به جهان جلوه دیگر زده
شب درود و صلوات آمده، عید سفینه النجاه آمده
یاحسین یاحسین(2)
روشنی چشم نبی بود از جلوه روی حسین
خنده زنان گریه کنان زده بوسه به گلوی حسین
لیله قدر علوی به سیه طره موی حسین
فطرس بیچاره ی پرسوخته، دیده به گهواره او دوخته
یاحسین یاحسین(2)
فطرس بیچاره بیا به برش زمزمه آغاز کن
راز دل سوخته با پسر فاطمه ابراز کن
با کرم و لطف حسین به سما پر زن و پرواز کن
شفا ز ریحانه زهرا بجو، کنار گهواره ی مولا بگو
یاحسین یاحسین(2)
سائل درگاه حسین علم افراشته در عالمین
من چه بگویم سخن از شرف و عزّت آن نورعین
از دو لب ختم رسل، بشنو ذکر«اَنَا من حسین»
زاده ی خیرالبشر است این پسر، بر همه هستی پدراست این پسر
یاحسین یاحسین(2)
خلق سماوات و زمین همگان مست ولای حسین
خیل رسل را به جگر عطش جام ولای حسین
کیست به جز ذات خدا که کند مدح و ثنای حسین
اوست کسی که خونبهایش خداست، مادح و مرثیه سرایش خداست
یاحسین یاحسین(2)
سر زده در گلشن وحی، سحر از بیت علی آفتاب
محو جمالش شده اند نبی و فاطمه و بوتراب
به گفته ی روح خدا که بود رهبر این انقلاب
عید حسین و روز پاسدار است، این بهترین مدال افتخار است
یاحسین یاحسین(2)
ای به مزار و حرمت همی از سنگر یاران سلام
بر تو و خیل شهدا زلب پیر جماران سلام
بر تن سرباز رهت که شده گلوله باران سلام
قسم به سوز دل اهل ولا، دل مرا کن از کرم کربلا
یاحسین یاحسین(2)
ای که پیمبر به لَبَت همه دم بوسه مکرّر زده
مرغ دل ما همه شب به سوی کرب و بلا پرزده
آتش هجرت به خدا به دل ما همه آذر زده
بر سر ما شور ولایت بده، بر دل ما نور ولایت بده
یاحسین یاحسین(2)