چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
ان کنت باکیا لکل شی فابک للحسین
اِن کنتَ باکیاً لکلِ شی فابکِ لِلحُسین(4)
عزای فقط عزای حسین گریه فقط برای حسین
گر مانده است داغ بر جگرت فابک للحسین
گر سوخته است بال و پرت فابک للحسین
وقتی در آستانه ی پاییز برگ ریز
گل ریخته است دورو برت فابک للحسین
با یاد یک چمن گل پرپر به کربلا
افتد به باغ اگر گذرت فابک للحسین
اِن کنتَ باکیاً لکلِ شی فابکِ لِلحُسین(4)
عزای فقط عزای حسین گریه فقط برای حسین
تا همرکاب قافله ی نینوا شوی
در ابتدای هر سفرت فابک للحسین
تصویر آتش و عطش و دجله و فرات
تا جلوه کرد در نظرت فابک للحسین
با یاد تشنه کامی گلهای باغ وحی
افتاد به آب اگر گذرت فابک للحسین
تا عاقبت بخیر شوی ای شکسته دل
هر شب بگو به چشم ترت فابک للحسین
اِن کنتَ باکیاً لکلِ شی فابکِ لِلحُسین(4)
عزای فقط عزای حسین گریه فقط برای حسین