چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › ولادت
تو رفتی و من بیقرارم ، مادر ...
تو رفتی و من بیقرارم ، مادر، بیا لحظه ای در کنارم
بغل وا کن ای مادر امشب
که سایم بپایت سر امشب
ندارم جز این آرزویی
که گیری مرا در بر امشب
منم دختر بی شکیبت، مادر، ز خاک تو سر بر ندارم
چه کم می شود بار دیگر
ترا در بر ای گل بگیرم
بود آرزویم که شاید
در آغوش پاکت بمیرم
گلم مهربانم بهارم، مادر، تویی ماه شبهای تارم
من و ماتم و داغداری
من و بی کسی بیقراری
بجز من که دیده بعالم
که طفلی کند خانه داری
گلم مهربانم بهارم، مادر، تویی ماه شبهای تارم
من و یاد راز و
نیازت
من و شعله ی سوز و سازت
روم مخفی از چشم بابا
زنم بوسه بر جانمازت
که سجاده ی با صفایت، مادر، بود بهترین یادگارم