چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
آقا جون من نوکر دربار توأم
آقا جون من نوکر دربار توأم
از همون طفلی سر بازار توأم
دل و سر سپرده ی حضرت تو
کُشته مرده ی علمدار توأم
آقا کاش من خاکم و احساس می شدم
با نگاه لطف تو الماس می شدم
آخ چی می شد اون روز اول کاومدم
یه نخ از پیراهن عباس می شدم
گفته ام با احساس، چشم پر الماس
یه شب منو دعوت می کنه حضرت عباس
همه عالم تو رؤیات منو رؤیای ابوالفضل
زندگی می کنم من تو دنیای ابوالفضل
چشم براهم یه روزی با دو تا چشم گریون
بمیرم پا ضریحش واسه چشمای ابوالفضل
آقاجون رخصت بده تا پر بگیرم
ضریح شش گوشه تو در بر بگیرم
برای قاب دلم از صحن و سرات
با چشام یه عکس محشر بگیرم
آقا نبض دل من با شور و شین
می زنه به عشق خود بین الحرمین
چه جوری بگم آقا خودت خوب میدونی
که ابوالفضلی میخوامت من یا حسین
قلبم اسیره، بی تو می میره
آخر یه روز کربلاشو از تو می گیره
یاور بی یاورم جز تو یاری ندارم
جز تو سردار بی سرم سالاری ندارم
من به عشق تو زنده ام تو نباشی می میرم
جز تو ای شاه بی کسم کس و کاری ندارم
فضای دل من حرم با صفاته
چشای تر من مث رود فراته
نمازمو وقتی می خونم تو قنوتم
دعای دل من دیدن کربلاته
از تو می خونم، آقا دیوونم
بی غم عشقت نمی خوام زنده بمونم
ترانه ی قلب عاشق نوای یا حسینه
روزی ما تو دنیا گریه برا حسینه