چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
هوس ندارم ستاره باشم
هوس ندارم ستاره باشم
فقط نمی خوام آواره باشم
بذار کبوتر مناره باشم، پرم بده پرم بده
سر زده از من اگر خلافی
تو کسی نیستی کنی تلافی
عذاب کشیدم به حدّ کافی، پرم بده پرم بده
من و دو تا دست خالی، بده به دلم یه حالی (2)
ارباب آره درسته هر جا باشم، این آسمون فقط یه رنگه
حرف من امّا آسمون نیست، زمین کربلات قشنگه
زشت و زیبا به پات نوشته شدم(3)
اگر که حق تو ادا نکردم
اونطور که باید وفا نکردم
ولی تو رو هم رها نکردم، رهام نکن رهام نکن
برات نداشتم غیر از خجالت
خوش نداری که بیام زیارت
حداقل بیا منو ز هیئت، جدام نکن جدام نکن
منو دو تا دست خالی، بده به دلم یه حالی(2)
ارباب منی که کاممو گرفتن، از بچگی با خاک تربت
چطور دلت میاد بمیرم، حسرت به دل تو خاک غربت
زشت و زیبا به پات نوشته شدم(3)
پیر شده یعقوب به انتظارم، چرا گره افتاده به کارم
بگو من آمادگی شو دارم، چی شد حرم چی شد حرم
حس می کنم که ازم بریدی
شاید یه نوکر دیگه خریدی
بعد یه عمر نگو که رام نمی دی، کجا برم کجا برم
زدی دست رد به سینه ام، بازم پشت در می شینم(2)
ارباب تو خونه بی عکس ضریحت، هیچ وقت نداشتم دلش رو
کی دیده یک نفر رو دیوار، بزنه عکس قاتلش رو
زشت و زیبا به پات نوشته شدم(3)