چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
بدون عشقت کارم تمومه
بدون عشقت کارم تمومه ، نفس کشیدن بی تو حرومه
بعد یه عمر گدایی شب جمعه یادم نمیره
هر دلی شد کربلایی عاقبت از غم می میره
سینه زنی که فاطمه دوستش داره ، خراب عشقه
میدونه روضه ی اربابش حسین ، کتاب عشقه
کتابی که تو هرصفحه اش هزار تا قصه داره
دلی که بیقراره ، تو آسمون کربلا پر در میاره
گاهی میره تو خیمه ها می بینه که بچه ها
با چشمای پر ستاره حلقه زدند دور و بر یه گهواره
یه مادری زبون گرفته ، چرا مادر نمی خوابی
گمانم تشنه ی آبی ، علی لای لای علی لای لای
دلی که بیقراره ، تو آسمون کربلا پر در میاره
گاهی میره تو میدون ، می بینه یه بابای پریشون
کنار گل پرپرش ، اکبرش ، زمینگیره
داره از غصه می میره ، دیگه از زندگی سیره
صدا می زنه ، جوانان بنی هاشم بیاید
علی را بر در خیمه رسانید
خدا داند که من طاقت ندارم
علی را بر در خیمه رسانم
دلی که بیقراره ، تو آسمون کربلا پر در میاره
می ره به سمت علقمه حس می کنه صدای فاطمه
دل سقای لب تشنه پر از شراره است مشک آبش پاره پاره است
فرشته های نو حه خون تو آسمون دم می گیرند
سقای دشت کربلا ابوالفضل ابوالفضل
دستش شده از تن جدا ابوالفضل ابوالفضل
دلی که بیقراره رو تل زینبیه حال یه خواهر چه زاره
دلی که بیقراره لابلای تیر و نیزه بال و پرش خونی میشه
پیش نگاه مضطرش تو قتلگه
جلوی چشم مادرش یکی داره قربونی میشه
این کشته ی فتاده
به هامون حسین توست
وین صید دست و پا زده در خون حسین توست