چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
خیلی وقته که دلم بهونه کرده
خیلی وقته که دلم بهونه کرده
غم عالم کنج قلبم لونه کرده
خیلی وقته که دیگه دل تو دلم نیست
عشق کربلات منو دیوونه کرده
خیلی وقته که دلم به شور و شینه
ذکر هر روز و شبم فقط حسینه
ندونم چه سرّیه که خودم اینجا
ولی قلبم توی بین الحرمینه
کربلا برای دیدنت چشم انتظارم
همه لحظه لحظه ها رو می شمارم
به خدا خسته شدم بسه جدایی
کی میشه سر روی شش گوشت بذارم
همه میگن که یه دست صدا نداره
کی میگه هر کی بده خدا نداره
تو نگو غریبه ای که رات نمی دن
کربلا غریب و آشنا نداره
آرزومه که زیر علم بمیرم
یا بیام یه گوشه از حرم بمیرم
آرزومه اونقدر زنده باشم تا
تو طواف دستای قلم بمیرم
یعنی می شه آقا جون بها بگیرم
یعنی می شه اذن کربلا بگیرم
یعنی
می شه پای شش گوشه با گریه
بشینم ذکر امام رضا بگیرم