چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
گل پرپر شده ی زهرا حسین
گل پرپر شده ی زهرا حسین
بابی انت و امی یا حسین
تو همان کشته ی صد پاره تنی
که نمانده به تنت پیرهنی
شد سرت بریده از قفا حسین
بابی انت و امی یا حسین
جگر خاک خروشید حسین
خون ز رگهای تو جوشید حسین
تیغ کین خون تو نوشید حسین
شد ز خون دشت بلا دریا حسین
بابی انت و امی یا حسین
گرگ ها قلب تو را چنگ زدند
به جمال تو ز خون رنگ زدند
که به پیشانی تو سنگ زدند
وا حسینا وا حسینا وا حسین
بابی انت و امی یا حسین
تو کجا چشم ز خون بسته کجا
تو کجا روی
ز خون شسته کجا
تو کجا سینه ی بشکسته کجا
تو کجا شمر و سنان کجا حسین
بابی انت و امی یا حسین
قبر تو قبر علی اکبر تو
قلب تو جای علی اصغر تو
پاره تر از دل تو پیکر تو
ای سرت بر سر نیزه ها حسین
بابی انت و امی یا حسین
وای بر من که چه آمد به سرت
داغ اکبر شده نقش جگرت
داغ عباس شکسته کمرت
می زدی ناله ی یا اخا حسین
بابی انت و امی یا حسین