چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
وقتی جنازه ی منو تو خاک غربت می ذارند
وقتی جنازه ی منو تو خاک غربت می ذارند
تو دهن بسته ی من یه ذره تربت می ذارند
وقتی جنازه ی منو جا می ذارن تنها می شم
میون تاریکی قبر منتظر مولا می شم
وقتی فرشته ها میان من مظطرب بی کس غمین
صدایی از دور می رسه این میت و رها کنین
مبادا آزارش بدین دور بشید از بدنش
گرچه گنهکاره ولی بوی حسین میده تنش