گریه بر امام حسین(ع)

کلام معصوم حکم است نه خبر. وقتی که جاری می شود از همان لحظه اجرا می شود چه بپذیری چه نپذیری.

امام صادق(ع): هیچ چشمی اذن گریستن بر جد غریب ما حسین(ع) ندارد مگر اینکه روح جدم حسین(ع) می آید دو زانو جلوش می نشیند تو چشماش نگاه می کند می فرماید: حالا تو برای من گریه کن من برای تو گریه می کنم.