چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
من در شهادتت ، مولای سر جدا
من در شهادتت ، مولای سر جدا
خون گریه می کنم
با تو نبوده ام ، چون من به کربلا
خون گریه می کنم
تنها و تشنه لب دلخسته و غمین
بودی به معرکه بی یار و بی معین
دشمن به قتل تو هر لحظه در کمین
بر غربت تو ای سلطان ما سوا
خون گریه می کنم
ای وای سنگ کین پیشانیت شکست
فواره خون زد و ره را به دیده بست
بر قلب
اطهرت تیر جفا نشست
تیر سه شعبه شد با قلبت آشنا
خون گریه می کنم
خون شد روانه از قلب مطهرت
افتاده بر زمین از اسب پیکرت
قربان آن تن در خون شناورت
در موج خون تنت می زد چو دست و پا
خون گریه می کنم
وفتی به مقتل تو شمر پا نهاد
آمال خیمه ها یک لحظه شد به باد
صد لرزه ناگهان بر ما سوا فتاد
گریان ملائک و ، جبریل در سماء
خون گریه می کنم
ظالم سرت جدا چون از قفا نمود
بر حنجر تو چون تیغ آشنا نمود
کون و مکان را غرق عزا نمود
رأس شریف تو بر نیزه داده جا
خون گریه می کنم
ایکاش بودمی در کربلای تو
تا جان کنم فدا جدا به پای تو
بردارم از زمین خونین لوای تو
آیم به قتلگه آبی دهم ترا
خون گریه می کنم