چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
من زینبم من زینبم ذکر حسین است بر لبم
من زینبم من زینبم ذکر حسین است بر لبم
بین خیمه سوزان همه گریان چه سازم ای خدا
گلهای باغ مصطفی ، پرپر شده در کربلا
افتاده یکسو باغبان سرها شده از تن جدا
مادر بیا مادر ، ببین پرپر شده گلهای ما
ای نور چشمان من ، عزیزان من ، ببینندت ترا
ترسم سوز آه من ز هجران تو گیرد دامن ترا
از داغ تو سوزد دل دلم ، بر خیز و حل کن مشکلم
من زینب غمپرورم ، داغ فراوان دیده ام
در خاک و خون از تیغ کین گلهای زهرا دیده ام
من یکه و تنها ولی غمها شکسته قلب ما
ای لاله ی راز من گل ناز من حسین فاطمه
از رفتنت ای گلم ببین حاصلم شده پرپر همه
سرها شده از تن جدا گلهای من گشتند فدا
گرید بر
احوال دلم آن بانوی روز جزا
یک باغ گل در موج خون هرگز نگردد باورم
امشب صدایی نشنوم غیر از صدای مادرم
امشب نشسته در کمین از بهر غارت ساربان
خواهد برد انگشتر از دست شه لب تشنگان
بر زاده ی خیر البشر کی این ستم باشد روا