چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › ولادت
ای خالق بخشنده ای خدایم
ای خالق بخشنده ای خدایم
با نام تو من نامه می گشایم
وصفت ز «ا... الصمد» بخوانم
من «قل هو ا... احد» بخوانم
یا «رازق الطفل الصغیر» یارب
«یا راحم الشیخ الکبیر» یارب
غفاری و مدبر و مدیری
علامی و مهیمن و خبیری
ای یاد تو آرام بخش دلها
در عطر گلهایی و قعر گلها
هر ذره خورشیدی است از جلالت
هر قطره دریایی است از کمالت
دریا به دریا حکم توست جاری
صحرا به صحرا فضل توست کاری
یا دائم الفضل علی البریه
یا باسط الیدین بالعطیه
یا من هو عظیم فی جلاله
صل علی محمد و آله
ای فیض هستب از تو مهر و مه را
یک جلوه از جودت وجود زهرا
زهرا که امشب چهره می نماید
بر ملک هستی دیده می گشاید
امشب به یمن بدر هاشمیه
اغفر لنا فی هذ العشیه
امشب به جز تابندگی ندارد
رحمت ز رحمت کندگی ندارد
آن لیله القدری که قدر عشق است
در مطلع الفجری که بدر عشق است
با طلعتی
ایزد نما بر آمد
در جلوه گاه انما بر آمد
کوثر تو را شد میهمان محمد
نک سوره ی کوثر بخوان محمد
ای بانوی اسلام ای خدیجه
بر آنهمه ایثارت این نتیجه
پاداش خود از دادگر گرفتی
وز هر چه دادی خوب تر گرفتی
قبیله ات از تو اگر بریدند
اعجاز زهرای تو را ندیدند
تو افتخار هر قبیله داری
نور جلال از این جلیله داری
حق کوثر و قدر تبارکت داد
میلاد این دختر مبارکت داد
یک دختر و تا بیکران فضیلت
یک اختر و هفت آسمان فضیلت
میلاد زهرا موج آبروهاست
گل کردن گلزار آرزوهاست
میلاد زهرا افتخار سرمد
پیدایش باغ بهشت احمد
میلاد زهرا روح حق سپاسی
سرفصل دیوان خداشناسی
میلاد زهرا راز آفرینش
زیباترین اعجاز آفرینش
میلاد زهرا عین معنویت
تاریخ عدل، آیین مهدویت
این راز باقیات الصالحات است
این ساحل سفینه النجات است
زیبایی گلهای آفرینش
اعجوبه ی دنیای آفرسینش
خیر کثیر بی نهایت است او
سر تا قدم فضلو عنایت است او
شخصیت والای او الهی است
تجلیل پیغمبر از او گواهی است
دار و ندار انبیاء والا
گشته خلاصه در وجود زهرا
ماهی که خود جاوید می درخشد
با سیزده خورشید می درخشد
عالم فروز عشق و افتخار است
و ان سیزده خورشید را مدار است
مسند نشین بارگاه خلقت
فرمان گزار کارگاه خلقت
دریای لطف اش را کرانه ای نیست
خوش تر ز نام او، ترانه ای نیست
زیباترین گلها در بهشت طاها
روح نبی ارواحنا فداها
رفتار و گفتارش مثال احمد
بوسید دستش مدال احمد
قران حکایتها کند ز قدرش
و ان لوح محفوظ خداست صدرش
فریاد او تفسیر رعد قرآن
قرآن نازل گشته بعد قران
آن آیت