چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
ای ماه، ای هلال محرم، نشان غم
ای ماه، ای هلال محرم، نشان غم
وی قله هلالی ات آتشفشان غم
نور تو شمع بزم غم داغدیدگان
نام تو
می کشد عَلم کاروان غم
روی زمین ز اشک ملک پر ستاره شد
وقتی دمید روی تو در آسمان غم
از ماهِ هم رکاب تو خورشید ملک عشق
هم میهمان غم شد و هم میزبان غم
یارب به خیر باد که سالار کربلا
دعوت شده است با همه یاران به خوان غم
کم کم حسین وارد دشت بلا شود
تا در کلاس عشق دهد امتحان غم
در این سفر مسافر سر بر کف حجاز
جانش نشان داغ شود، دل نشان غم
غم خُرد می کند چه اگر استخوان مرد
زینب به صبر می شکند استخوان غم
در کربلا ز آتش غم، جان اهل بیت
سوزد که کاش شعله بیفتد به جان غم
ماه محرم آمد و با دست عشق زد
بر سینه غمین "مؤید" نشان غم