چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
ای زمین کربلا تو کعبه ی عشق منی
ای زمین کربلا تو کعبه ی عشق منی
چمن آرای شکوفه ها منم تو چمنی
حق صلای من بود این ندای من بود
هیهات مناالذِلّه
فُلک نوحم من و در جنب فرات آمده ام
من به هفتاد و دو قایق نجات آمده ام
من حسینم من حسین فیض بخش عالمین
هیهات مناالذِلّه
کربلا گر که شود اکبر و اصغرم شهید
سر تسلیم نیاورم فرو پیش یزید
پسر فاطمه ام دستگیر همه ام
هیهات مناالذِلّه
بهتر از جانم و جان را به تو تسلیم کنم
لاله های پرپرم را به تو تقدیم کنم
سر برافرازم تو را سر فرو سازم تو را
هیهات مناالذِلّه
تن من خاک تو را به خون خود صفا دهد
تا تو را برتری از مکه و از منا دهد
چون مزار ما شوی قبله دل ها
شوی
هیهات مناالذِلّه
چند روز دیگر از خاک تو لاله ها دمد
از افق تا افقت تجلی خدا دمد
خاک تو ای کربلا می شود دارالشفاء
هیهات مناالذِلّه
ای زمین کربلا سعی و منای ما تویی
ره گشای عاشقان جنّت الاعلی تویی
تو بهشت عالمی توبه گاه آدمی
هیهات مناالذِلّه