چهارده معصوم (ع) › حضرت امام سجاد(ع) › قبل از شهادت
خداوندا شد خزان ازغم باغ گلهای نو بهارمن
خداوندا شد خزان از غم باغ گلهای نو بهار من
پریشان شد همچنان موی عمه ام زینب روزگار من
نباشد کس آشنای من ، به غل بسته دست و
پای من
ای خدای من(2)
ندیده کس شاخ و برگ گل بسته بر زنجیر جفا باشد
خودم اینجا زخمی از سنگ امّا دلم در کرببلا باشد
گرفته عقده گلوی من ، قلم شد دست عموی من
ای خدای من(2)
خودم دیدم عصر عاشورا مادرم زهرا می کند زاری
که از گوش نازک طفلی قطره قطره شد جوی خون جاری
شده محزون مادرم زهرا ، شده دلخون زینب کبری
ای خدای من(2)
خودم دیدم کودکی زیر تازیانه ها دست و پا می زد
گهی بابی غریبم گه عمه ام زینب را صدا می زد
خودم دیدم شعله ی آتش می کشد سر از خیمه های ما
به پیش چشم من و عمّه سر بریدند از لاله های ما