چهارده معصوم (ع) › حضرت امام باقر(ع) › شهادت
دلم اسیر دام تو ، نشسته ام به بام تو
دلم اسیر دام تو ، نشسته ام به بام تو
چشمه ی چشم اشک من، روان شده به نام تو
به عشق تو مشوّشم، ز غربتت در آتشم
بیاد قبر خاکیت، ز سینه آه می کشم
نشسته ام بپای تو، جوونیم فدای تو
بر
سر و سینه می زنم، به ماتم و عزای تو
در سفر کرببلا، تو دیده ای رنج و بلا
ز تیغ و نیزه ها شدی، به درد و غصه مبتلا
خون چکیده دیده ای، قد خمیده دیده ای
سر بریده ی به نی، دست بریده دیده ای
زهر ستم چشیده ای، بار گران کشیده ای
به کوفه و شام بلا، زخم زبان شنیده ای
زینب خسته دیده ای، دو دست بسته دیده ای
ز بامها به سنگ کین، سر شکسته دیده ای
خروش و ناله دیده ای، داغ سه ساله دیده ای
ز ضرب سیلی و لگد، گلاب لاله دیده ای