چهارده معصوم (ع) › حضرت امام باقر(ع) › شهادت

چون کبوتر در هوای خاطرات خود رها هستم

شهادت غزل ریتم یکدست
چون کبوتر در هوای خاطرات خود رها هستم
با تمام کوچه های شهر غربت آشنا هستم
قاب چشمانم پُر از تصویرهای سرخ پائیزی است
آخرین شاهد ز نسل یاس ها در کربلا هستم
روضه می خوانم برای معجری خاکی دریغ امّا
یاد حال عمه زینب در عبور از کوچه ها هستم
در قنوت آخرینم یاد دستانی به زنجیرم
یاد زینب یاد اشکش یاد ذکر ربنا هستم
وقت مرگم گر پدر را من صدا کردم سبب دارد
چون که هم بازی طفل پیر در ویرانه ها هستم
وقت مرگم گر به خاک حجره می غلتم سبب دارد
شاهد غلتیدن جد غریبم در دل گودال ها هستم
شاعر
ناشناس
منبع
زمزمه های ولایت 2-77

اشعار مشابه