چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل ای انکه امید روز پر واهمه ای مدح رباعی ریتم یکدست ای انکه امید روز پر واهمه ایتو خود همه ای از همه ای با همه ایگر خلق جهان را به تو بخشد یزدانچیزی نبود از آنکه تو فاطمه ای حالت اجرا کپی متن اشتراکگذاری ذخیره یادداشت شاعر ناشناس منبع بایگانی اشعار مشابه با نام فاطمه به جهان ناز می کنماز فاطمه اکتفا به نامش نکنیددختر فکر بکر من غنچه ی لب چو وا کندبا نام تو دل چه با صفا می گرددگل من چون ترا در گل بپوشم شعر قبلی شعر بعدی