چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
ای مهربان مادر من ای سایه ات بر سر من
ای مهربان مادر من ای سایه ات بر سر من
چندی دگر پیشم بمان رحمی به چشم تر من
دل بی شکیبه مادر ، بابا غریبه مادر
زینب بمیره مادر(2)
مادر چه
آمد بر سرت ای کاش بمیرد دخترت
دیدم ترا روی زمین ما بین دیوار و درت
ای نخل قد خمیده ، رنگت چرا پریده
زینب بمیره مادر(2)
مادر ببوس رویم بنشین به رو برویم
با این دست شکسته شانه بزن به مویم
چون شانه می کشیدی دل آه سرد می کرد
دیدم ز حال و روزت دست تو درد می کرد
روی زمین کشد دست در کوچه مجتبایت
تا گوشواره ات را پیدا کند برایت
ای وای کوچه گفتم دل را بخون کشیدم
آنروز صورتت را از پشت پرده دیدم
گفتم مگر حسن جان در کوچه ها چه بوده
رخسار مادر ما داداش چرا کبوده
می ریخت اشک و می گفت در بین کوچه آنجا
نامردی از ره آمد بر بست راه ما را
با شعله های کینه آتش به پیکرم زد
با دستهای نحسش سیلی به مادرم زد
افتاد روی خاک و قلبم دعا گویش بود
دستی به روی صورت دستی به پهلویش بود
بازوی او گرفتم گفتم بریم گفتا
ز این ماجرا که دیدی چیزی مگو به بابا