چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
(وای2) بمون که خونه ی حیدر
(وای2) بمون که خونه ی حیدر
(وای2) با بودن تو بهاره
(وای2) بمون که تا تو نباشی
(وای2) علی کسی رو نداره
(بی تو می میرم مرو 4) 2
ز فراغت آتش غم کشد از دلم زبانه
ز کجا بجویمت من ز که پرسمت نشانه
تو گلی و من چو مرغی ز خزان جان گدازت
به فغان و آه و زاری به لبم بود ترانه
به کدام حسرت آخر کشم آه و اشک ریزم
که غمت بود چو دریای عمیق بیکرانه
نرسیده بود عمرت عجبا به هیجده سال
که نموده قامتت خم صدمات این زمانه
(وای2) امید آخر حیدر
(وای2) مرو تو از بر حیدر
(وای2) بخون غم غریبی رو
(وای2) تو چشمای تر حیدر
(بی تو می میرم مرو 4) 2
نرود ز یادم ای گل که بگفتی آخرین دم
چو بمیرم این بدن را تو بشوی خود شبانه
کشد این سخن علی را که میان گریه گفتی
تو خود ای علی به خاکم بسپار مخفیانه
که زده است بر تو سیلی که شکسته پهلوی تو
که به بازوانت ای گل زده است تازیانه
چه به زینبت بگویم چو تو را ز من بخواهد
چه کنم چکونه یارب بروم به سوی خانه
(وای2) تو چشمای حسن امشب
(وای2) می بینم اشک خدا رو
(وای2) نمی تونم بخوابونم
(وای2) شهید کرببلا رو
(بی تو می میرم مرو 4) 2