چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
تا کی سر خود بر سر زانو بگذارم
تا کی سر خود بر سر زانو بگذارم
من با که بگویم گره افتاده به کارم
دیدم که گل من ، از شاخه جدا شد
زهرای جوانم ، محتاج عصا شد
ای یار جوانم ، ای فاطمه جانم
از ضربت سیلی شده نیلی گل یاسم
ترسم که دگر فاطمه ام را نشناسم
تنهایم و من را ، یک دوست نمانده
از فاطمه ی من ، جز پوست نمانده
ای یار جوانم ، ای فاطمه جانم
من با که بگویم که به باغم شرر افتاد
یا با که بگویم گل من پشت در افتاد
دیدم که شکسته ، آیینه ی عصمت
پشت در خانه ، مردم ز خجالت
ای یار جوانم ، ای فاطمه جانم