چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
از ماجرای کوچه ، منم غمین و خسته
از ماجرای کوچه ، منم غمین و خسته
راه نفس به سینه ،
گشته ز غصه بسته
روزم سیاه گشته ، چون روی نیلی تو
مانند پهلوی تو ، مادر دلم شکسته
تو را به کنج دیوار ، روی زمین کشاندم
از آب دیده ی خود ، بر روی تو فشاندم
دیدم که خون تازه ، از چادرت بریزد
چون خاک چادرت را ، با دست می تکاندم
در کوچه های غربت ، در اوج بی پناهی
وقتی عدو تو را زد ، با عذر بی گناهی
قولی ز من گرفتی ، تا با پدر نگویم
تو در عوض بده قول ، مرگ از خدا نخواهی