چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
آه ای دختر علی زینب
آه ای دختر علی زینب
دل ز مهر تو منجلی زینب
ای به لبها همه ترانه تو
ای کریمان گدای خانه تو
کرمی کن که ما گدای تو أیم
ریزه خوار تو و عطای توأیم
جعمه از بهترین اوقات است
جمعه ها ساعت ملاقات است
با دلی خون ز ره گذر کردم
به مدینه همه سفر کردیم
تا دهی اذن جملگی ما را
تا عیادت کنیم زهرا را
این شنیدیم دل زکف داده است
مادر تو به بستر افتاده است
این شندیم سخت بیمار است
خسته از ضرب درب و دیوار است
بگو از پا نشسته است چرا؟
پهلوی او شکسته است چرا ؟
از چه رو ، روی او شده نیلی
بین کوچه که زد به او سیلی ؟
آی مردم چگویم از مادر
چه بگویم ز غربت حیدر
شده
ام پای تا به سر همه درد
چه بگویم که عدّه ای نامرد
آتش از کینه ها بخانه زدند
مادرم را به تازیانه زدند
پدرم خون دل ز مژگان سُفت
پای دین صبر کرد و هیچ نگفت
ور نه او قهرمان خیبر بود
پدر من علّی صفدر بود
کسی غمخوار او نشد ای وای
یک نفر یار او نشد ای وای
حال ما دیدنی است ای مردم
مادرم رفتنی است ای مردم