چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
مدینه لشکر اندوه ریخت برسر تو
مدینه لشکر اندوه ریخت برسر تو
نبود این همه رنج زمانه ، باور تو
مدینه ! بعد پیمبر ز بس غریب شدی
نشست قاتل زهرا فراز منبر تو
مدینه ! چون به سرت آسمان خراب نشد؟
چو گشت نقش زمین دختر پیمبر تو
از آن شبی که علی دفن کرد فاطمه را
صفا گرفته شد از صبح روح پرور تو
میان کوچه زنی را زدن ، رشادت بود؟
و یا به فاطمه سیلی زدن عبادت بود؟