چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت

پدرم درد دلش را به کس ابراز نکرد

بعد از شهادت مثنوی ریتم یکدست
پدرم درد دلش را به کس ابراز نکرد
پیش ما دفتر داغ دل خود باز نکرد
پیش ما گریه نمی کرد ولی دور از ما
گریه می کرد به مظلومی مادر بابا
کاش آن چاه زبان داشت که تا بی پروا
گوید او هر چه شنیده است ز مولا شبها
من ز مظلومی بابا چه بگویم دیگر
سند معتبرش مانده به روی مادر
همه گفتند که دل را به کلامش ندهید
همه گفتند جوابی به سلامش ندهید
همه گفتند که سوازنده شود خانه ی او
همه دیدند که می سوخت دو پروانه ی او
همه دیدند چو در صبر عیان مولا را
همه گفتند به قنفذ که بزن زهرا را
قاتل اصلی مولا همه دانید چه بود؟
چادر خاکی و اشک حسن و روی کبود
شاعر
ناشناس
منبع
گلواژه های فاطمیه

اشعار مشابه