چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
به روی شانه ام بردم شبانه همسرم را
به روی شانه ام بردم شبانه همسرم را
تمام هستیم را یاورم را دلبرم را
خدایا داده ام از کف همه بود و نبودم
خودم دیدم خزانی شد گل یاس کبودم
همه پیمان گسستند ، دل ما را شکستند
کتاب عشق من را ، میان کوچه بستند
امید منی عزیز منی تویی روح و روانم
مرو فاطمه مرو فاطمه بمان آرام جانم
اگر صبر خداوندی نمی بود مُرده بودم
عزیزم کاش من جای تو سیلی خورده بودم
خدایا ای خدایا ، شدم تنهای تنها
به روی شانه امشب ، کشم تابوت زهرا
امید
منی عزیز منی تویی روح و روانم
مرو فاطمه مرو فاطمه بمان آرام جانم
دل من منتظر تا خنجر مولا بگیری
بیایی انتقام مادرت زهرا بگیری
عدو را زنده سازی ، نشینی روبرویش
به دست قدرت خود ، زنی سیلی به رویش