چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
سر قبرت فاتحه خونم
وای ، مادرم مادرم مادرم(2)
سر قبرت فاتحه خونم، خدا می دونه نیمه جونم، مادر خوب و مهربونم
گریه ها ، می کنم من ، مانده ام مبهوت تو
درد دل ، می کنم با ، چوبه ی تابوت تو
غزل دوریمونو خوندند ، بابا رو تو خونه نشوندند ، دلمو بدجوری سوزوندند
رفتی دیگه نفس نیومد ، شدی تشییع و کس نیومد ، محفل لاله خس نیومد
مادرم
، خدا بهمرات ، می دونم که بر نمی گردی
رفتی و ، خودت نیگا کن ، که موهامو شونه نکردی
وای مادرم مادرم مادرم(2)
دیدمت تازیانه خوردی ، رفتی و مثل گل فسردی ، چرا مادر منو نبردی؟
زینبم ، خونه دارم ، بیقرارم ، یتیمه هستم
تو شب ، تشییع جنازه ، گوشه ای از بقیع نشستم
وای مادرم مادرم مادرم(2)
ای قوت بازوان علی
ای همسر قد کمان علی
ای روشنایی چشمان من
پ پر مزن پیش طفلان من
ای تمام بود و نبودم ، فاطمه ای یاس کبودم ، فاطمه ای هست علی
دل گرفته زماتم تو ، من فدای عمر کم تو ، نروی از دست علی
فاطمه ، جان حیدر ، پیش زینب ، دیگه حرف از کفن نزن
عشق من ، چون قناری ، خسته جان بال و پر نزن
وای مادرم مادرم مادرم (2)
ای مرغ پر بسته کنج قفس
اف تاده ای پیش من از نفس
اف یدر ز چشم همه
بر خیز و خنده نما فاطمه
جان من از سوز جگر گو ، خیز از میخ پشت در گو ، عشق تو حاصل من است
از چه رخسار تو کبوده ، قصه گوشواره چی بوده ، داغ تو قاتل من است
فاطمه ، یادم آمد ، دیدمت اف ، تاده بودی به پشت در
پیش چشمان حیدر مثل بسمل ، بی بال و پر
وای مادر مادرم مادرم(2)