چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › ولادت
دنیا شنود پیام ما را
دنیا شنود پیام ما را
عالم نگرد مقام ما را
بخشید خدای حیّ منّان
در عید علی تمام ما را
ای کعبه چو جان به برگرفتی
از دست خدا امام ما را
این جان محمّد است کعبه
بر او برسان سلام ما را
در زمره ی دوستان مولا
امشب بنویس نام ما را
شیرین به ولایت علی کن
با کوثر نور، کام ما را
امشب در خود به غیر بستی
با صاحب خویشتن نشستی
ای کعبه حرم شدی از امشب
در عرش، علم شدی از امشب
عالم همه تشنه ی کرامت
تو بحر کرم شدی از امشب
با دست خدا به لوح محفوظ
ممدوح قلم شدی از امشب
بت ها شده ذکرشان هوالحی
خالی ز صنم شدی از امشب
تا دم زنی
از تجلّی هو
هو گفتی و دم شدی از امشب
طوبی که علی مرتضی را
تو خاک قدم شدی از امشب
دلداده ی وصل یار بودی
دیوار نه، سینه را گشودی
تا فاطمه را ز دور دیدی
چون جامه جگر ز هم دریدی
از چارطرف به نغمه ی وحی
آوازه ی «فادْخلی» شنیدی
گویی که به شوق میهمانت
آغوش گشودی و دویدی
یا همچو کبوتران عاشق
بر گرد سر علی پریدی
هم ذکر «علی علی» گرفتی
هم بانگ «خدا خدا» کشیدی
یک عمر در انتظار بودی
امشب به وصال خود رسیدی
نور ازلی مبارکت باد
میلاد علی مبارکت باد
این مظهر داور است، کعبه!
این روح مطهر است کعبه
در مصحف سینه اش نگه کن
قرآن پیمبر است کعبه
بازوی ورا ببوس امشب
این فاتح خیبر است کعبه
امشب پدر تمام عالم
در دامن مادر است کعبه
این سیّد کلّ انبیا را
جان است و برادر است کعبه
بر خویش ببال از این چه بهتر
مهمان تو حیدر است کعبه
این صاحب جاودانی توست
مولود نه، بلکه بانی توست
از مکّه و کعبه و پیمبر
تبریک به ذات حیّ داور
انوار جمال غیب تا صبح
از کعبه به عرش می کشد سر
دارند به کعبه شب نشینی
بنت اسد و خدا و حیدر
جبریل به احترام مولا
بر بام حرم گشوده شهپر
کعبه ز ولادت علی یافت
میلاد دوباره، جان دیگر
تطهیر شدی به نور مولا
ای بیت خدا! از این چه بهتر؟
بت ها همه سربه خاک سودند
تا صبح، «علی علی» سرودند
ای ذکر خوش حرم، ثنایت
جان همه حاجیان فدایت
هم بوسه زده «حجر» به دستت
هم چشمِ «مقام»، جای پایت
رکن و حرم و صفا و مروه
هر چار، اسیر یک دعایت
جان دو
جهان، رسول اکرم
دلداده ی صوت دلربایت
با معجزه ی مسیح خیزد
بر مرده اگر رسد صدایت
و ا... که کعبه قطعه سنگی است
ز آن نیز کم است، بی ولایت
تو جان و حرم، تن است مولا
حج، دور تو گشتن است مولا
مداح تو ذات حی منّان
اوصاف تو «قدر»و «نور»و«فرقان»
توحید به مهر توست توحید
ایمان به ولای توست ایمان
بوذر به محبت تو بوذر
سلمان به ولایت تو سلمان
با بردن نام تو عجب نیست
در حشر رهد ز نار، شیطان
بر ختم رسل فقط تو خواندی
قرآن، پیش از نزول قرآن
بوسید لب تو را محمّد
یعنی که بخوان بخوان علی جان!
بگشا لب و وصف خویشتن گو
با سوره ی «مؤمنون» سخن گو
هم عبدی و هم خدای مظهر
هم نفس رسول، هم برادر
شمشیر خدا و شیر احمد
در غزوه ی بدر و فتح خیبر
یک ضربت تو به جنگ خندق
از طاعت کائنات برتر
هر لحظه ی لیله المَبیتت
با طاعت انس و جان برابر
با یک نگه تو خلق، سلمان
با یک نفست همه ابوذر
والله قسم، قسم به قرآن
زیبنده ی توست نام حیدر
و ا... تو حیدری، علی جان!
شمشیر پیمبری علی جان!
تو روح کتاب آسمانی
لبریز مبانی و معانی
توحید مقاوم ایستاده
قرآن همیشه جاودانی
کردند همه صحابه اقرار
در محضر تو به ناتوانی
در کوی تو صد هزار موسی
فخریّه کنند بر شبانی
تو نفس محمّدی علی جان
بالّه قسم ای رسول ثانی
کی گفته امام نفس احمد
گردند فلانی و فلانی؟
کی دیده که جاهل تیمّم
یابد به ولی حق، تقدّم؟
دیدید که نفس مصطفی کیست؟
دیدید علی مرتضی کیست؟
دیدید که در خطاب قرآن
ممدوح خدا در انما
کیست؟
پاسخ بدهید روز خیبر
از قلب علی گره گشا کیست؟
حجت به همه تمام گردید
دیدیدکه حجت خدا کیست؟
خواندیم نماز رو به قبله
دیدیم که قبله ی دعا کیست
و ا... به جز علی نگوییم
پرسند اگر امام ما کیست؟
ای خصم! بیا ببُر سر از ما
عالم ز شما و حیدر از ما
شیعه ز همه سر است فردا
دنبال پیمبر است فردا
شیعه به ولایت امامش
سیراب ز کوثر است فردا
یک یا علی از عبادت خلق
بالاتر و برتر است فردا
و ا... قسم پناه شیعه
صدّیقه ی اطهر است فردا
و ا... قسم لوای توحید
بر شانه ی حیدر است فردا
زیر علم ولایت او
سرتاسرِ محشر است فردا
شیعه همه جا بوَد علی دوست
حقا که بهشت، عاشق اوست
شیعه است که اقتدار دارد
شیعه است که اعتبار دارد
شیعه است که با نثار جانش
سرخطِّ وصال یار دارد
شیعه است که با ولای حیدر
می میرد و افتخار دارد
شیعه است که در خزان غم ها
با مهر علی بهار دارد
نه شوق بهشت در سر اوست
نه بیم ز خشم نار دارد
دیدار علی بهشتِ شیعه است
شیعه به جنان چه کار دارد؟
«میثم» همه عمر حیدری باش
با مهر علی پیمبری باش