چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › عید غدیر خم
ما حیرت محضیم که کوثر نشناسیم
ما حیرت محضیم که کوثر نشناسیم
آن قدر به می حل شده ساغر نشانسیم
ما شبنم صبحیم که در محشر خورشید
جز چهره ی او قبله ی دیگر نشناسیم
آشوب قیامت همه از شور لب ماست
ما شیعه ی عشقیم که محشر نشناسیم
ما پادشهانیم که در سجده ی اول
جز خاک در حضرت قنبر نشناسیم
ما روز ازل بر در فردوس نوشتیم
ما خانه به جز خانه ی حیدر نشانسیم
دیوانگی ماست که انگشت نما شد
صد شکر خدا را که علی قبله نما شد
آن روز که دیدند دو دلدار خدا را
در دست نبی دست خداوار خدا را
بودند ملائک همه در سجده که دیدند
همسایه ی دیوار به دیوار خدا را
بیهوده نبوده است که ماتش شده زهرا
می دید در
آن آینه اسرار خدا را
این جلوه ی بی مثل غدیر است غدیر است
فرمود پیمبر که امیر است امیر است
محشر چو نمایان شود از گوشه ی چشمش
هیهات که طوفان شود از گوشه ی چشمش
این مرد که بر دوش خودش تیغ نهاده
هر معرکه حیران شود از گوشه ی چشمش
لازم نبود تیغ کشد در صف دشمن
یک دشت پریشان شود از گوشه ی چشمش
حرفی نزده زهره ی هر شیر دریده
انگار رجز خوان شود از گوشه ی چشمش
خاک قدمش شور تماشائی محشر
یک دشت هراسان شود از گوشه ی چشمش
آنگونه در قلعه ز جا کند به دستش
جبریل نه، صد بوسه خدا زند به دستش
آبی بزن این آتش پنهانی ما را
دریاب شب مستی و حیرانی ما را
ساقی می این جام، کفاف دل ما نیست
با خمره بیاور می طوفانی ما را
خم را بشکن بر سر ما تا که بشوئی
با عشق علی زلف پریشانی ما را
ما را ازل از خاک علی تا که خدا خواست
دیدند همه منصب سلطانی ما را
ما شیعه ی عشقیم خدا تا به قیامت
بر عرش زده تخت سلیمانی ما را
از عهد ازل ناد علی هر شبه گفتیم
ما نام علی یکصد و ده مرتبه گفتیم