چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › ولادت
عید است و یا نیمه ی ماه رمضان است؟
عید است و یا نیمه ی ماه رمضان است؟
از هر دو بگویم که هم این است و هم آن است
عیدی که به ماه رمضان داد تجلی
ماهی که در آن روی خداوند، عیان است
ریزد دُر مدح حسن از درج دهان ها
یا نام دل انگیز حسن نقل دهان است
قرآن علی در بغل ام ابیهاست
بر خال و خطش چشم محمّد نگران است
این بضعه ی پیغمبر و این یوسف زهراست
این جان جهان جان جهان جان جهان است
در بین امامان به کرامت شده مشهور
یک گوشه ز بیت الکرمش باغ جنان است
سرتا به قدم یکسره روح است چه روحی
روحی است که بر پیکر
توحید روان است
تا حشر زند از گلوی خون خدا موج
خونی که به رگ های حسن در جریان است
صبرش سپر سینه ی دین بود، وگرنه
هر یک مژه اش تیر و دو ابروش کمان است
داند چو پدر در کند از قلعه ی خیبر
آنجا که عین است چه حاجت به بیان است
با چشم خیالش منگر فوق خیال است
در حق گمانش نشمر فوق گمان است
گر پایه ی قدرش نگری فوق گمان ها
ور مدّت عمرش نگری کلّ زمان است
در خال و خطش هر چه بخوانید و ببینید
از بوسه ی پیغمبر اسلام نشان است
این ماه رسول است که از ماه صیامش
پیوسته درود و صلوات است و سلامش
برتر بوَد از منقبت و مدح خلایق
قدر و شرف و عزت و اجلال و مقامش
روشن شده چشم علی از پرتو حسنش
شیرین شده کام نبی از شهد کلامش
هم فوج ملایک همه افتاده به خاکش
هم خیل نبیّین همه خواندند امامش
رضوان اگر از دوستی اش دست بدارد
والله قسم بوی بهشت است حرامش
دشنام شنیدن کرم و لطف نمودن
این است همان عادت و احسان و مرامش
بر آب بقا ناز کند تا صف محشر
گر خضر گذارد لب خود بر لب جامش
در حسن خداییش ببینید و ببینید
خلق خوش جد خوی پدر عصمت مامش
از بس که حسن در حسن است و همه حُسن است
از سوی خداوند حسن آمده نامش
نبْود عجب آرند اگر دست توسّل
خیل ملک از عرش به مرغ لب بامش
فریاد حسین بن علی داشت سکوتش
شمشیر شرر بار علی بود پیامش
بر تربت بی شمع و چراغش بنویسید
والله قسم صبر حسن بود قیامش
زیباتر و بالاتر از این است که هر صبح
یا مهر بخوانند و یا ماه تمامش
بالله نگفتند نگفتند نگفتند
گویند اگر خلق جهان مدح مدامش
من خارم و اوصاف گل از خار نیارید
این کار جز از خالق دادار نیاید
این آینه ی حسن خداوند تعالاست
این پرتو حسن ازل از صبح تجلّاست
این سوره ی یاسین به روی دامن کوثر
این مصحف نور است که بر شانه ی طاهاست
این نجل علی اشرف اولاد محمّد
این خوب ترین سلسله ی آدم و حواست
گه سوره ی «والیل» و گهی سوره ی «والشمس»
گه بر سر دست نبی و حیدر و زهراست
در مصحف زیبای رخش سوره ی مریم
در عطر بهشتی نفسش روح مسیحاست
او مثل علی بر همه ی خلق، امام است
حکمش همه جا حکم خداوند تعالاست
گر جنگ کند، جنگ بوَد بر همه واجب
ور صبر کند، صبر برای همه زیباست
هر نکته که او گفت خدا گفت خدا گفت
هر امر که او خواست خدا خواست خدا خواست
هر چند حیات دین، از خون حسین است
با صبر حسن، قامت اسلام بوَد راست
ما پیرو صلح حسن و جنگ حسینیم
امر است ز مولا و اطاعت همه از ماست
گر امر به صلح آید، یا حکم به نهضت
اسلام همان پیروی از گفته ی مولاست
این صلح بوَد سخت تر از غزوه ی خیبر
این صبر همان صبر علی در دل اعداست
یارب تو گواهی که به هر واقعه ما را
بر دامن اولاد علی دست تولّاست
با خون دل شیعه نوشتند ز آغاز
دینی که
خدا گفته تولّا و تبراست
یاران ولایت همه جا عبد خدایند
آنان که جدا از حسنینند، جدایند