چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › ولادت
شب است و قلب زارم به سینه جا نداره
شب است و قلب زارم به سینه جا نداره
مثل یه بچه ماهی بی تاب و بی قراره
می گم ای قلب خسته چرا طاقت نداری
چرا دیوونه واری بی تاب و بی قراری
میگه دست خودم نیست یه دم آروم نگیرم
میخوام از بسکه شادم ز خوشحالی بمیرم
آخه عشقم رسیده گل نابم رسیده
بدونید اهل عالم که اربابم رسیده
حسین چشماشو وا کرد چه ها کرد و چها کرد
نمی دونید با چشماش چه غوغایی بپا کرد
همون لحظه ی اول که چشماشو گشوده
به جون هر چی مرده دل از عالم ربوده
ببین خیل ملک را که در بیت عفافند
به گرد مهد مولا سراپا در طوافند
چه می شد اگر امشب همه دردام دوا شه
به رسم عیدی امضا برات کربلا شه