چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › ولادت
کتاب آفرینش را عجب فرخنده فال آمد
کتاب آفرینش را عجب فرخنده فال آمد
خدا را از پس پرده خداوند جمال آمد
چه می گویم که معشوق خدای لایزال آمد
خدم حورا ، حشم قلمان ، چه با
فر و جلال آمد
بزن ای آُسمان دف آبروی عالمین آمد
حسین آمد حسین آمد حسین آمد
به دیدارش شده در آسمانها ازدحام امشب
بود روی لب قدوسیان ذکر سلام امشب
شکوفا شد تمام واژه ها در یک کلام امشب
خدا زد با حسین فاطمه سنگ تمام امشب
بهشت از دیدن آقای خود بی تاب گردیده
دل یوسف برای یک نگاهش آب گردیده
نمایان شد تنزل کرده نوری بی بدیل امشب
به قربانی پسر در مسلخ آورده خلیل امشب
پَرِ خود بسته است فطرس به قنداقش دخیل امشب
ز شور و شوق نشناسد سر از پا جبرئیل امشب
کنار مهد خواب او ز نهراً من لبن گوید
ز خوشحالیِّ زهرا و ز شوق بوالحسن گوید
همان که از ازل آدم برایش نذر جان کرده
همان که جود در زیر قدمهایش مکان کرده
همان که در همه خلقت خدا او را نشان کرده
ملایک را به درگاه غلامش پاسبان کرده
همان که روی ساق عرش نام او درخشیده
همان که کربلایش آبرو بر کعبه بخشیده
ستاره می زند لبخند بر این روی نورانی
شده انگشت بر لب ماه از این ماه پیشانی
برای رو نمایش می کند طوبی گل افشانی
دریده گل گریبان ، می کند اسپند گردانی
گره با آسمان خورده سر بر گشته مژگانش
قلم عاجز ز توصیفش هزاران جان به قربانش
مدینه غرق عطر گل ، که مصباح الهدی آمد
به روی دست ناموس خدا خون خدا آمد
شکوه لیله القدر علی مرتضی آمد
عزیز جان خاتم خامس آل عبا آمد
ابر قدرت ، قَدَر شوکت ، عزیز یاء و سین آمد
شفیع المذنبین آمد شفیع المذنبین آمد
حسین ای آیت هستی خدا را جلوه ی ذاتی
نه تنها آیه های فجر روح کلّ آیاتی
تو هم فلک نجات عالمی هم باب حاجاتی
به لبخند ملیح روی لب خلّاق
جنّاتی
نه تنها یک درِ جنّت که جنت مِلک طِلق توست
کلیدش را فقط در دست عباس تو باید جست