چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
خدایا خدایا بخاک اگرتا روز جزا جبهه سایم
خدایا خدایا بخاک اگر تا روز جزا جبهه سایم
چگونه از عهده ی شکرت بدر آیم
منت به سرم نهاده ای
حرمت به دل من داده ای
چرا که، دل من، شده لبریز شور و شین
نوشته، از اول، روی دل من بیت الحسین
خدایا شکر ولائیم پروریده ای
خدایا شکر حسینیم آفریده ای
خدایا خدایا غرقه ی دریای کرم بی نهایتم
حیدریم فاطمی ام سرمست می ولایتم
بهشتی شد رنگ و بویم
کنار ضامن آهویم
اگر چه، در ایران، مدیون امام رضایم
ولی خود،
آقا میدونه، دیوونه ی کربلایم
خدایا شکر ولائیم پروریده ای
خدایا شکر حسینیم آفریده ای
خدایا خدایا ز لطف تو دل خورده گره با ابوالفضل
می لرزه دنیا وقتی می گم یا ابوالفضل
به به که پُر از احساسم
غلام درگه عباسم
عرش چیه، بهشت کیه، من در اوج درجاتم
دریا چیه، طوفان کیه، من که تو کشتی نجاتم
خدایا شکر ولائیم پروریده ای
خدایا شکر حسینیم آفریده ای
یا ربّنا اَلحَمدُ لَک، یا ربّنا اَلشُّکرُ لک
عشق حسینم داده پر، بالاتر از حور و ملک
ای سفره ی حق را نمک، زاده ی زهرا فَدَیتُ لَک