چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
تو که دلمو بردی آقا
تو که دلمو بردی آقا
غصّه ی منو خوردی آقا
الهی نباشم تا ببینم
منو به کسی سپردی آقا
منیکه بزرگ شدم تو روضه هات نگی منو نمی خوای
منیکه جوونیمو دادم بپات نگی منو نمی خوای
زنده ام فقط به عشق کربلات نگی منو نمی خوای
نگی منو نمی خوای من کجا برم
نگی منو نمی خوای پیش کیا برم
من چه جوری
آقا کربلا برم
عشقه عشقه عشقه به وا... از تو خوندن
مرگه مرگه مرگه به وا... بی تو بودن
حسین حسین (2)
دل از دو عالم کنده ام
تو شاهی و من بنده ام
بهشت رؤیایی منی
که من به بویت زنده ام
توی روضه ات ناز جنت می کنم چیه از این بالاتر
در تو من حقو زیارت می کنم چیه از این بالاتر
با حسین حسین عبادت می کنم چیه از این بالاتر
چیه از این بالاتر نو کرت باشم
چیه از این بالاتر پرپرت باشم
تحت تأیید مادرت باشم
حسین حسین (2)
وقتی حرف صحن و گنبده
جنون دلم صد در صده
یه پای دلم کربلاست
یه پای دلم مشهده
سینه زن اجر غم فاطمتو امام رضا میده
سوز و حال و اشک و این زمزمه تو امام رضا میده
بخدا یه روز جواز علقمه تو امام رضا میده
امام رضا بنگر سر تا پا دردم
امام رضا بنگر خشکم و زدم
آخ الهی که دورت بگردم
حسین حسین (2)