چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
قرآن سوره سوره زهرا حسین من
قرآن سوره سوره زهرا حسین من
اوراق پاره پاره به صحرا حسین من
این غم مرا کشد که سرت را بریده اند
لب تشنه در میان دو دریا حسین من
مگذار قاتلت ببرد سوی کوفه ام
زیرا که مانده جان من اینجا حسین من
مگذار تا تو باشی و ما را کنار تو
نامحرمان کنند تماشا حسین من
قرآن من چرا اثر سم اسب هاست
بر روی آیه های تو پیدا حسین من؟
ما گریه می کنیم ولی بیشتر به گوش
آید صدای گریه زهرا حسین من
عباس کو که خولی و شمر و سنان شدند
با کعبِ نیزه همسفر ما، حسین من
ای کاش زودتر ز تو من کشته می شدم
بعد از تو خاک بر سر دنیا حسین من
باشد تمام هستی «میثم» ولای تو
در پیشگاه فاطمه فردا حسین من