چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › ولادت
ای نبوی منظر و الهی مظهر
ای نبوی منظر و الهی مظهر
وی به نگاه علی پیمبر دیگر
شیر خدا را خجسته همسرو همدم
ختم رسل را یگانه دختر و مادر
کعبه قلب علی وجود تو بانو
قبله جان علی جمال تو دختر
مصحف رخسار تو تمامی قرآن
گلشن دامان تو حقیقت کوثر
هم به ولای تو زنده عالم و آدم
هم به وجود تو بسته احمد و حیدر
سیده کائنات بانوی کونین
فاطمه طاهره بتول مطهر
خانه تو قبله مراد امامان
حجره تو کعبه امید پیمبر
موی تو حبل المتین مریم و حوا
روی تو حق الیقین ساره و هاجر
قلب نبی با تکلم تو مصفا
بیت علی با تبسم تو منور
گوشه چشمی گر افکنی به خلایق
نیمی سلمان شوند و نیمی بوذر
بر در بیت تو ای ملیکه هستی
بر سر کوی تو ای حبیبه داور
مریم با آن جلال واله فضه
عیسی با آن جمال عاشق قنبر
آنکه زدی عرش و فرش بوسه بپایش
پینه دست تو بوسه زاست مکرر
خواندن مدح تو با کلام نه ممکن
گفتن وصف تو با سخن نه میسر
خانه تو مشرق بلند دو خورشید
دامن تو آسمان یازده اختر
پاکی از خاک قنبر تو مزین
عصمت در دست فضه
تو مسخر
تقوی در باغ دولت تو زند گل
ایمان از نخل همت تو دهد بر
تاب شنیدن نبود تا که بگویم
مدح ترا ای ز حد مدح فراتر
پرده از این راز اگر زنند به یکسو
انسان مشرک شود ملائکه کافر
پی نبرد هیچ کس به اوج جلالت
تا ابد ار جبرئیل وهم زند پر
باب تو باب المراد دوست نه تنها
دشمن هم نا امید نیست از این در
کار قضا با اشاره تو معین
راه قدر با نظاره تو مقدر
دختر قد خم کند به حرمت بابا
بابا خم شود به احترام تو دختر
یزدان نازد با اقتدار تو بنده
حیدر بالد به افتخار تو همسر