چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت

چو درب شهر بر ما باز کردند

غزل ریتم یکدست
چو درب شهر بر ما باز کردند
سخن با ناسزا آغاز کردند
به دل بغض علی را کشته بودند
تمام کینه ها ابراز کردند
برای اینکه دلهامان بسوزد
بساط شادی خود ساز کردند
ز دامان سنگهای بی مروت
به سوی محملم پرواز کردند
بیا بنگر غریبی تا چه حد است
به رویم سفره ی نان باز کردند
تمام کودکانت را به هر جا
فقط با تازیانه ناز کردند
گل قرآنیم رنگت پریده
که با تو قوم سنگ انداز کردند
شاعر
ناشناس
منبع
بایگانی

اشعار مشابه