چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
هر طرف هر دختری آواره بود
هر طرف هر دختری آواره بود
گوش هایی چون جگرها پاره بود
پا پُر از خون، گوش گلگون، تن کبود
جمله غارت شد به خیمه هر چه بود
خیمه ها می سوخت و تبدار، هم
ملتهب هر دختر و بیمار، هم
درکویر کین گل احساس کو
دختری گوید عمو عباس کو
دختری پای برهنه روی خار
می دوید و عمه می گفت الفرار
در پی هر طفل زینب می دوید
می نشاند و خارش از پا می کشید