چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
تمام هست من در این سفر رفته ز دستم
تمام هست من در این سفر رفته ز دستم
نمی دانم چرا بعد از چهل شب زنده هستم
چراغ راه زینب ، کجایی ماه زینب
شد آخر قتلگاهت ، زیارتگاه زینب
گل بی کفن ، به غیر از تو من ، دگر یاری ندارم
تو ای نازنین ، ز جا خیز و بین ، گره خورده بکارم
تو که روح وفا و عشق و احساسی حسین جان
از آن ترسم مرا دیگر تو نشناسی حسین جان
شده فصل خزانم ، ببین من نیمه جانم
ز داغت یابن زهرا ، کمان تر از کمانم
ببین همسفر ، ندارم دگر ، نفس در کنج سینه
من قد کمان ، ندانم چسان ، روم سوی مدینه
خودم دیدم سرت بر محمل من سایبان شد
خودم دیدم لب تو بوسه گاه خیزران شد
چرا پیمان گسستی ، دل من را شکستی
مرا دیدی تو از
طشت ، ولی چشمت ببستی
بدردم طبیب ، امام غریب ، به حالم کن نظاره
من بی نشان ، به هفت آسمان ، ندارم یک ستاره