چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
از آن ترسم ، همه هستی ، بسوزد از ...
از آن ترسم ، همه هستی ، بسوزد از شرار آهم
منِ دلخون (2) به هر طرف بود نگاهم
کو لاله های پرپر من
کو تربت برادر من
حسین حسین حسین حسین جان(2)
کجائی ای ، مسیحایم ، که من سراپا رنج و دردم
ببین شمع ، دل افروزم ، من آمدم دورت بگردم
خیز و ببین قد کمانم
برای قبرت سایبانم
حسین حسین حسین حسین جان(2)
ز بس نالی ، ده ام دیگر ، به سینه ام نمانده ناله
به دل دارم (2) من داغ هفتاد و دو لاله
اینجا زدم با اشک دیده
بوسه به رگهای
بریده
حسین حسین حسین حسین جان(2)
گهی سوزم ، گهی نالم ، به یاد غربت حسینم
زیارت نا ، مه می خوانم ، کنار تربت حسینم
ماه تمام من کجایی
که مردم آخر از جدایی
حسین حسین حسین حسین جان(2)
به باغ دل (2) برای من چون گل یاسی
از آن ترسم (2) که خواهرت را نشناسی
به کوفه و شامم کشاندی
ببین به چه روزم نشاندی
حسین حسین حسین حسین جان(2)
ز داغ تو (2) دلخون شدم مانند لاله
مپرس از من (2) احوال زهرای سه ساله
دیدم که قامتش دو تا شد
دستم برای او عصا شد
حسین حسین حسین حسین جان(2)