چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
ای با تمام هستی خود یاور علی
ای با تمام هستی خود یاور علی
در بیت وحی حامی و همسنگر علی
چون شد که در بهار جوانی خزان شدی
ای یاس مصطفی گل نیلوفر علی
با دفن مخفیانه ی تو در دل زمین
هفت آسمان خراب شده بر سر علی
وقتی نفس به قلب تو پیچید پشت در
می خواست روح، پر زند از پیکر علی
با تازیانه اجر رسالت به دست تو
تقدیم شد به پیش دو چشم تر علی
در
لحظه ی غروب غم انگیز مرگ تو
گویی رسیده بود شب آخر علی
دست خدایی تو چو از کار اوفتاد
نیرو گرفت خصم ستم گستر علی
یارب چه می شود که گذارم به باغ وحی
صورت به قتلگاه گل پرپر علی
وقتی که گوشواره ز گوش تو شد جدا
افتاد لرزه بر بدن دختر علی
ای اولین شهیده ی راه علی بمان
آخر به خاطر دل غم پرور علی
ای طایر شکسته پر بوستان وحی
اینقدر بال بال مزن در بر علی
«میثم» بر آستان ولایت نظاره کن
بی فاطمه شکسته شده محور علی